fabryka wedla noc muzeów

Polska kinematografia przedwojenna, czyli pierwsze czarno białe filmy

Mieczysława Ćwiklińska, Eugeniusz Bodo, Grażyna Barszczewska, Kazimierz Junosza Stępowski, Jadwiga Andrzejewska, Anna Jaraczówna, Helena Grossówna, to tylko kilka nazwisk z plejady polskich aktorów przedwojennych, którzy dla ówczesnych widzów byli takimi samymi idolami jak wielu współczesnych aktorów dla nas. To oni przecierali pierwsze ścieżki polskiego kina, z początku niemego, później czarno-białego. Wzruszali, rozśmieszali. Oglądając przedwojenne filmy, na pierwszy rzut oka widzimy jak odmienny od dzisiejszego był sposób przedstawiania bohaterów, kadrowania scen. Inna sprawa, że i tematyka była inna. Komedie były lekkie, oparte na przewidywalnych historiach, na humorze sytuacyjnym, z miłością w tle i z happy endem. Kino poważne, dramatyczne, oparte było na klasyce polskiej literatury – Trędowata, Znachor. Ogólnie mówiąc, kino banalne ale przyjemne w odbiorze. To właśnie te filmy były podstawą dzisiejszej polskiej kinematografii. Prawdę mówiąc, współczesne kino polskie prezentuje sztukę naprawdę wysokich lotów, ale także filmy bezwartościowe, których mogłoby w ogóle nie być.

Reklama

Mapa strony

Najpopularniejsze słowa