DWA TYPY

Najdawniejszy, typ A, wywodził się jeszcze z tech­niki Serlia. Miał tę zaletę, że pozwalał ustawiać blejtramy, nawet duże, w dowolnym miejscu sceny; zmuszał jednak do spuszczania kurtyny przy zmia­nie dekoracji. Typ B umożliwiał zmiany otwarte. Był i to wynalazek renesansowy, choć trzeba zazna­czyć, że jego pierwsza realizacja w postaci periaktoi popadła w zapomnienie. W użyciu zostały dwie późniejsze: 1. kulisy na wózkach i 2. kulisy zwisa­jące ze sznurowni (zwykłe lub tzw. przecięcia). W teatrze Bogusławskiego stosowało się oba typy i obie odmiany typu B, często w połączeniach kombinowanych, np. zabudowy typu A na tle wiszącego prospektu i z wiszącymi kulisami.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *