KORZYSTANIE Z NAJWIĘKSZEJ SWOBODY

Klęski ruchu rewolucyjnego lat czterdziestych pogorszyły sytuację obu miast. W 1846 Kraków został ponownie wcielony do Galicji; w 1853 od­tworzono w Krakowie stały teatr niemiecki. Odtąd nastały trudne lata dla całej dzielnicy, choć trzeba stwierdzić, że niezależnie od koniunktury zawsze korzystała z największej swobody we wprowadza­niu na scenę kłopotliwych sztuk. Fakt, że polska premiera Hernaniego odbyła się w Krakowie (1831), w rok ledwie po premierze paryskiej, ma wręcz symboliczną wymowę. Wśród dyrektorów galicyjskich najwybitniejszy był Jan Nepomucen Kamiński, za młodu uczeń Bogusławskiego, aktor i antreprener teatru lwow­skiego w jego najtrudniejszych latach (1809-42), potem reżyser w nowym gmachu, skarbkowskim (do 1848). 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *