PROGRAM A PROCES DYDAKTYCZNY

W XVIII i w XIX wieku pedagodzy europejscy, zaczynając od Locke’a i Rous­seau, a na Spencerze i Herbarcie kończąc, stawiali fundamenty dydaktyki. Nie inte­resowali się programem w dzisiejszej postaci, zresztą termin ten pojawił się dopie­ro w XX wieku, ale treścią nauczania i metodami nauczania, które analizowali, szukając w nich dających się wywieść naukowo zasad. To, co mieli do powiedzenia, dotyczy także programu, nawet jeśli taka dziedzina badań wówczas nie istniała. Tyler i Taba w swoich klasycznych pracach o programie zajmowali się także pro­cesem dydaktycznym. Tyler przyjął, że proces dydaktyczny to tyle, co plan (i prze­bieg) realizacji programu oraz „procedury organizowania doświadczeń ucznia w jed­nostki i kursy. Cztery główne rozdziały – i tematy – książki Tylera są poświęcone „efektywnej organizacji uczenia się”. Tytuł Basic principles of curriculum and instruction (Podstawowe zasady programu i procesu dydaktycznego) wskazuje, że dla autora równie ważne były oba składniki.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *