ROZWÓJ AKTORSTWA KOMEDIOWEGO

Mniej deficytowe okazały się na szczęście te emplois wśród aktorek. Józefa Ledóchowska, córka Truskolaskich, niemal od swego debiutu (1796, przedtem grała role dziecinne) słynęła jako wybitna tragiczka, a występowała — z prze­rwami —do 1833. Wiatach 1802-1808 rywalizowała z nią Rozalia Bogusławska, córka dyrektora (od 1808 żona Osińskiego). W 1801 zatrudniono w teatrze dwie doskonałe śpiewaczki: Karolinę Stefani i Zofię Petrasch, od 1805 Dmuszewską, utalentowaną aktorkę o głosie wręcz fenomenalnej siły i skali. Obie zmarły młodo, ich powodzenie przekonało jednak znawców, że także „pod suro­wym niebem północy” mogą się rodzić talenty wokalne. Harmonijnie rozwijało się aktorstwo komediowe, w największej mierze dzięki Alojzemu Żółkowskiemu i Dmuszewskiemu.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *