SKŁAD NA METODĘ

Na metodę tę składają się: przypomnienie sobie i opisywanie zdarzeń z przeszłości i analizowanie ich psy­chicznych związków z teraźniejszością; opisywanie wyobrażeń o przyszłości i usta­lanie ich związku z teraźniejszością umiejscowienie rezultatów takiej analizy wła­snego wykształcenia w kontekście kulturowym i politycznym. Wnioskować można, że uczenie się ma ściśle osobisty charakter, właściwy tylko danej jednostce. Inni rekonceptualiści, tacy jak Apple, Freire, Giroux, podejmują kwestię wła­dzy, kontroli i wpływu. Interesuje ich, kto „rządzi” systemem oświatowym i jakie ma cele. Kto decyduje, jakiego rodzaju wiedza ma się stać przedmiotem doświad­czeń szkolnych uczniów? Kto decyduje, ile wiedzy przekazać różnym grupom uczniów? Kto ustanowił kryteria sukcesu? Jak mamy uwolnić szkołę i społeczeń­stwo z rąk politycznego i ekonomicznego establishmentu?

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *