TRADYCJONALIŚCI

Tradycjonaliści chcąsłużyć praktyce. Na programy patrząjak na plany, więc za najważniejsze uważajązajmowanie się metodami konstruowania takich planów, zadaniami ludzi przygotowujących plany oraz zasadami doboru i układu treści programu. Czują się mocno związani z pracownikami szkoły, co z drugiej strony ogranicza I ich horyzonty i pomysły. Dla zwolenników tej orientacji najważniejszy jest odpo­wiednio zorganizowany materiał nauczania, co skłania ich do poszukiwania dróg lepszego porządkowania treści. Przykładem innowacji praktycznych i teoretycznych w tym zakresie są trzony programowe, programy zintegrowane, programy 1 NTS (Nauka-Technika-Społeczeństwo). Do tradycjonalistów zaliczają się Dewey, 1 Bobbitt, Tyler, Taba, Beauchamp, Doli i Goodlad.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *