WIDZIANE GRANICE PROGRAMU

Taba widziała granice programu szerzej niż granice nauczania, te zaś szerzej od procesu dydaktycznego. Program oznaczał treść tego, co miał opanować uczeń, nau­czanie utożsamiała z ogólnymi metodami postępowania nauczyciela, których celem jest udostępnienie materiału nauczania uczniom,a proces dydaktyczny to szczegóło­we działania w trakcie nauczania na różnych etapach przerabiania programu. Dla Taby więc proces dydaktyczny był niejako oddzielony od programu i mniej znaczący.W latach sześćdziesiątych Jerome Bruner rozdzielał proces dydaktyczny i pro­gram, traktując jedno i drugie jako równie ważne subdyscypliny pedagogiki. Jego teoria procesu dydaktycznego charakteryzowała się czterema zasadniczymi cecha­mi: umożliwieniem uczenia się, strukturyzowaniem wiedzy, nadaniem właściwej kolejności materiałowi nauczania, ustaleniem charakteru i częstotliwości nagradza­nia i karania.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *