WIEDZA A DALSZE UCZENIE SIĘ

Joseph Tykociner wylicza dwanaście głównych obszarów wiedzy i w ten sposób pozwala spojrzeć na wiedzę pod kątem zmian: 1) sztuka – architektura, taniec, dramat, plastyka, literatura, muzyka itd.; 2) symbole – lingwistyka, matematyka, logika, infor­matyka; 3) nauki zajmujące się energią- fizyka, chemia, astronomia, geologia, mine­ralogia; 4) nauki biologiczne – botanika, systematyka, morfologia, cytologia, genety­ka, fizjologia; 5) psychologia – eksperymentalna, rozwojowa, patologiczna, zwierząt, ludzka, przemysłowa; 6) socjologia – studia nad zachowaniem, ekologia ludzi, demo­grafia, instytucje społeczne, etnologia; 7) nauki o przeszłości – świata, narodów, kra­jów, grup etnicznych, społeczności i rodziny w kontekście historycznym, kul­turalnym, literackim, naukowym i filozoficznym; 8) nauki o utrzymywaniu ludzkiego życia – rolnicze, medycyna, technika, wojskowe; 9) nauki harmonizujące stosunki międzyludzkie – prawo, nauki polityczne, ekonomia, administracja; 10) nauki służą­ce przekazywaniu wiedzy – pedagogika, poradnictwo zawodowe, bibliotekoznaw­stwo, dziennikarstwo i studia medialne; 11) systematyzowanie i generowanie wiedzy: rozwiązywanie problemów, metodologia, uwarunkowania środowiskowe, badania i wdrożenia; 12) synteza – nauka o systemach.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *