WIELKIE WRAŻENIE

Wielkie wrażenie, jakie wywołały te Uwagi o teatrze krakowskim (1843), utorowało Meciszewskiemu drogę do dyrekcji. Kraków ujrzał wtedy istotnie pierwszą próbę stworzenia repertuaru żelaznego, obejmującego utwory Bogusławskiego, Niemcewicza, Felińskiego i Korzeniowskiego oraz trzynaście komedii Fredry. Po raz pierwszy także ujrzano inscenizację tragedii w guście romantycz­nym. Była to Dziewica OrleańskaSchillera wy­stawiona z udziałem bez mała stu statystów na tle dekoracji przedstawiających płonący obóz i ka­tedrę w Reims. O poetach „wielkiej trójcy” jeszcze u Meciszewskiego nic nie słychać. (Nawet ich nazwiska nie są wymienione w pismach Meciszewskiego ani razu). Jego działalność była zresztą dość krótka. Po dwóch sezonach (1843-45) zapalczywy dyrektor sam się wycofał z teatru i owoców swojego usiło­wania już nie oglądał; miały dojrzeć dopiero po jego śmierci.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *