WŁADZA NAD AKTORAMI

Były one dość liczne. Reżyser XVIII wieku wy­bierał sztukę, dobierał albo zamawiał do niej dekoracje, obmyślał obsadę, kierował pracą pod­czas prób. Miał obowiązek instruować i inspiro­wać aktora, co nazywano wówczas, i długo jeszcze, bo przez cały w. XIX, „informowaniem”. (Dobry reżyser dawał dobre informacje.) Z biegiem czasu wraz z obowiązkami wzrastała jego władza nad aktorem. W drugiej połowie XIX w. mógł już na­rzucać podwładnym swoją interpretację ról, a nieco później nawet rodzaj gestu czy intonacji. W XVIII w. nie wchodziło to jeszcze w rachubę. Interpre­tacja roli należała do aktora. Nieco inaczej przedstawiały się stosunki reży­sera z widownią, bo na publiczność mógł oddziały­wać przy pomocy innych jeszcze środków wyrazu.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *