WPŁYW CENZURY NA GRANE SZTUKI

Ustanowiona w 1819 cenzura odmawiała zgody na wystawianie nowych sztuk, grane już kaleczyła albo usuwała z repertuaru. Towarzystwo Iksów musiało się rozwiązać w 1819. Odżywały dawne instynkty publiczności. Nawet w tragedii oklaskiwano teraz fragmenty dające się odnieść do nowych prześladowań, a krytyków, którzy to przedtem ganili, zastąpiła policja; agenci usta­wieni przed parapetem orkiestry notowali nazwiska często i najgłośniej klaszczących. Rozpęd pisarski pohamowało to oczywiście wywołując jednocześnie znamienną ewolucję: tragedia też się stawała gatunkiem buntowniczym. Młodzi autorzy celowo nasycali ją aluzjami, które rozgoryczały w. księcia. „Rćvolutionnaire, liberały! Je te ferai pendre, każę cię powiesić!” — wołał podobno do Ignacego Humnickiego, autora sztuki Żółkiewski pod Cecorą,, na przedstawieniu tego dzieła.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *